a

Copyright 2020 Ι. Σκουζός & Συνεργάτες.
All Rights Reserved.

espa

Ζητήματα χορήγησης τακτικής άδειας στους μισθωτούς

Ιάσων Σκουζός & Συνεργάτες > Κλάδοι Δικαίου  > Εργατικό δίκαιο  > Ζητήματα χορήγησης τακτικής άδειας στους μισθωτούς

Ζητήματα χορήγησης τακτικής άδειας στους μισθωτούς

Χρόνος χορήγησης της άδειας

Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να χορηγεί την άδεια στο μισθωτό εργαζόμενο, ακόμα και αν αυτός δεν δέχεται, έως την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους.

Με το υπ΄ αριθμόν 50239/77 έγγραφο του Υπουργείου Εργασίας, είχε γίνει δεκτό ότι η άδεια μπορεί να παραταθεί για μερικές ημέρες στο επόμενο έτος, στην περίπτωση που δεν επαρκούν οι ημέρες μέχρι την 31η /12, εφόσον ο μισθωτός που θα λάβει την άδεια έχει επιστρέψει από ασθένεια ή άδεια τοκετού τον τελευταίο μήνα (κα για το λόγο αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανάλωση της άδειας μέχρι το τέλος του έτους).

Καταβολή προσαύξησης

Εάν παρέλθει το ως άνω χρονικό διάστημα χωρίς να έχει γίνει χρήση της τακτικής άδειας από το μισθωτό, η αξίωση μετατρέπεται σε χρηματική, αφού τυπικά δεν επιτρέπεται η μεταφορά της σε επόμενο ή επόμενα έτη (άρθρα 4 παρ. 1 και 5 παρ.1 Ν. 539/1945, ως και ΑΠ 434/2011, ΑΠ 455/2010 και ΑΠ 1234/2003).

Ειδικότερα, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει στο μισθωτό τις αποδοχές αδείας, απλές όταν δεν υπήρξε από πλευράς του άρνηση χορήγησης (ήτοι όταν ο μισθωτός είναι αυτός που δεν δέχεται να λάβει την άδεια) και διπλές, ήτοι προσαυξημένες (100% αποζημίωση των αποδοχών αδείας) όταν η άδεια ζητήθηκε από τον εργαζόμενο, αλλά ο εργοδότης αρνήθηκε τη χορήγησή της- επομένως προσαύξηση των αποδοχών οφείλεται μόνον αν υπάρχει πταίσμα του εργοδότη. (ΑΠ 1050/2018).

Στην ως άνω περίπτωση της προσαύξησης κατά 100% των αποδοχών αδείας που δεν χορήγησε ο εργοδότης στο μισθωτό εντός του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο οφειλόταν, το επίδομα αδείας δεν διπλασιάζεται, αφού η σχετική διάταξη αναφέρεται μόνο στις αποδοχές αδείας.

Επομένως, εφόσον λήξει το ημερολογιακό έτος μέσα στο οποίο έπρεπε να χορηγηθεί η άδεια και για οποιοδήποτε λόγο δεν χορηγήθηκε αυτή, αλλά ούτε καταβλήθηκε το επίδομα αδείας, τότε ο εργοδότης οφείλει στο μισθωτό τα παρακάτω:
α) το μισθό για τις ημέρες που εργάσθηκε ενώ έπρεπε να βρίσκεται σε άδεια,
β) τις αποδοχές αδείας τις οποίες θα ελάμβανε εφόσον βρισκόταν σε άδεια,
γ) το επίδομα αδείας το οποίο θα ελάμβανε εάν βρισκόταν σε άδεια, ως και
δ) αποζημίωση ίση με τις αποδοχές αδείας, δηλαδή προσαύξηση 100% των αποδοχών αδείας, εάν η μη χορήγηση της άδειας οφείλεται σε πταίσμα του εργοδότη, έστω και σε ελαφρά αμέλειά του.

Σημειωτέο ότι κάθε τυχόν συμφωνία μεταξύ εργοδότη και μισθωτού για την εγκατάλειψη ή την παραίτηση του τελευταίου από το δικαίωμά του στην άδεια, ακόμα και εάν προβλέπει αποζημίωση αυτής, θεωρείται ανύπαρκτη.

Νομολογία

Νομολογιακά έχουν κριθεί τα παρακάτω, σε σχέση με τη μη χορήγηση της τακτικής άδειας:
– H μεταφορά της άδειας είναι ανίσχυρη, έστω και αν έλαβε χώρα με τη συναίνεση του μισθωτού (ΑΠ 1234/2003).

– Δεν οφείλεται αποζημίωση-προσαύξηση 100% των αποδοχών αδείας όταν δεν αποδεικνύεται ότι ο μισθωτός ζήτησε την άδεια και ο εργοδότης τον ανάγκασε να εργαστεί κατά το χρόνο αυτό (ΑΠ 636/2000).

– Δεν οφείλεται αποζημίωση- προσαύξηση 100% των αποδοχών όταν ο μισθωτός δεν έλαβε την άδεια με δική του βούληση, προκειμένου να αυξήσει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του (ΑΠ 1305/2008).

– Το πταίσμα του εργοδότη τεκμαίρεται όταν αποδειχθεί ότι ο εργαζόμενος ζήτησε να του χορηγηθεί η άδεια αυτουσίως, αλλά ο εργοδότης απέφυγε να τον ικανοποιήσει (ΑΠ 902/2017).

– Δήλη ημέρα καταβολής των αποδοχών και του επιδόματος αδείας είναι το τέλος του οικείου ημερολογιακού έτους, άρα ως βάση για τον υπολογισμό τόσο των αποδοχών αδείας και του επιδόματος αδείας, όσο και της προσαυξήσεως των αποδοχών αδείας 100% σε περίπτωση μη χορηγήσεως της άδειας, είναι οι αποδοχές της 31ης Δεκεμβρίου του έτους που αντιστοιχεί η άδεια (ΑΠ 40/2002 ).

Όμως, σε περίπτωση λύσεως της σύμβασης εργασίας με οποιονδήποτε τρόπο, δήλη ημέρα καταβολής των αποδοχών και του επιδόματος αδείας αποτελεί ο χρόνος λύσεως της σχέσεως εργασίας και όχι το τέλος του ημερολογιακού έτους (ΑΠ 97/2009).

Περαιτέρω κυρώσεις από τη μη χορήγηση της άδειας

Η μη χορήγηση της άδειας από τον εργοδότη στο μισθωτό μπορεί να επισύρει επιπλέον κυρώσεις, όπως διοικητικές, αλλά ακόμη και ποινικές (απόφαση Υπουργού Εργασίας 60201/Δ7.1422/ΦΕΚ Β΄ 4997/31.12.2019 και άρθρο 5 παρ. 7 Ν. 539/1945).

 

* Οι πληροφορίες είναι ακριβείς με βάση τα δεδομένα που είναι γνωστά στο συγγραφέα κατά το χρόνο σύνταξης του άρθρου. Δεν  έχουμε υποχρέωση να επικαιροποιούμε τα αναρτημένα άρθρα. Η δικηγορική μας εταιρεία δεν αναλαμβάνει ευθύνη έναντι οποιουδήποτε τρίτου που δεν είναι πελάτης και δεν έχει υπογράψει τους όρους συνεργασίας μας.