a

Facebook

Twitter

Copyright 2017 Ι. Σκουζός & Συνεργάτες.
All Rights Reserved.

Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού (ΕΔΔΛ) – Ευρωπαϊκός Κανονισμός 655/2014

Ιάσων Σκουζός & Συνεργάτες > Κλάδοι Δικαίου  > Αστικό Δίκαιο  > Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού (ΕΔΔΛ) – Ευρωπαϊκός Κανονισμός 655/2014

Ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού (ΕΔΔΛ) – Ευρωπαϊκός Κανονισμός 655/2014

Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 655/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαΐου 2014, θεσπίζει μια νέα μορφή διαδικασίας μέτρων προσωρινής δικαστικής προστασίας, τη διαδικασία δηλαδή της ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού (ΕΔΔΛ), παρέχοντας στους δανειστές, όσον αφορά στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, την ευκαιρία να εξασφαλίσουν («παγώσουν») τραπεζικούς λογαριασμούς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει μιας ενιαίας αίτησης.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης τη δυνατότητα λήψης πληροφοριών σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό του οφειλέτη.

1. Νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση μιας ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού.

Καταρχάς, σημειώνεται ότι ο κανονισμός ΕΔΔΛ προβλέπει μόνο τη δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών. Άλλα περιουσιακά στοιχεία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του.

Η αίτηση για την έκδοση διαταγής δέσμευσης μπορεί να γίνει πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από τις διαδικασίες που αφορούν την ουσία του θέματος (δηλαδή μετά την έκδοση απόφασης).

Ενώ ο οφειλέτης δεν χρειάζεται να βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι τραπεζικοί του λογαριασμοί πρέπει να διατηρούνται σε τράπεζα που έχει κύρια έδρα ή υποκατάστημα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, ο δανειστής πρέπει να βρίσκεται σε κράτος μέλος της ΕΕ στο οποίο εφαρμόζεται ο κανονισμός (δηλαδή συμμετέχον κράτος μέλος).

Φαίνεται λοιπόν ότι, ενώ από τη μια μεριά η κατοικία του οφειλέτη δεν έχει σημασία, ο Κανονισμός από την άλλη μεριά, επιδιώκει να περιορίσει τη διαθεσιμότητα μιας ευρωπαϊκής διαταγής δέσμευσης λογαριασμού όσον αφορά στους αιτούντες (δηλαδή τους δανειστές) στις διαδικασίες αυτές που εφαρμόζονται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, εξαιρουμένων των διαδίκων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δανίας, καθώς και των διαδίκων που δεν αποτελούν μέλη της ΕΕ.

Επίσης, οι τραπεζικοί λογαριασμοί θα πρέπει να διατηρούνται σε κράτος μέλος της ΕΕ διαφορετικό από το κράτος μέλος της κατοικίας του δανειστή ή το κράτος μέλος του δικαστηρίου στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση της διαταγής δέσμευσης.

 (Άρθρο 3 του κανονισμού)

Οι αξιώσεις για τις οποίες θα δεσμευθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί θα πρέπει να είναι χρηματικές σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, όπως απαιτήσεις για μη εξοφλημένα τιμολόγια ή παραβιάσεις συμβάσεων. Αξιώσεις σχετικές μεταξύ άλλων με τα τελωνεία, την ευθύνη του κράτους για πράξεις και παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας, την κοινωνική ασφάλιση, τη διαιτησία και την πτώχευση, δεν καλύπτονται από τον κανονισμό.

2. Διαδικασία για την έκδοση διαταγής δέσμευσης

Σε γενικές γραμμές, το δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης είναι επίσης αρμόδιο για την έκδοση διαταγή δέσμευσης. Αυτό συνεπάγεται ότι θα υπάρξουν περιπτώσεις στις οποίες οι δανειστές θα πρέπει να απευθυνθούν στα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους της ΕΕ για τη λήψη προστατευτικών μέτρων.

Ο Κανονισμός προβλέπει δύο εξαιρέσεις στο άρθρο 6: i) εάν ο οφειλέτης είναι καταναλωτής, η δικαιοδοσία για την έκδοση ΕΔΔΛ ανατίθεται μόνο στα δικαστήρια της κατοικίας του οφειλέτη · ii) εάν έχει ήδη ληφθεί απόφαση, η αρμοδιότητα έκδοσης ΕΔΔΛ ανήκει στο δικαστήριο στο οποίο εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση.

Η αίτηση για διαταγή δέσμευσης κατατίθεται με το σχετικό δικόγραφο (φόρμα) που προβλέπεται στον Κανονισμό, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, που γίνεται αποδεκτό σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

Το δικαστήριο όπου υποβάλλεται η αίτηση για διαταγή δέσμευσης εξετάζει εάν πληρούνται οι όροι και οι απαιτήσεις που ορίζονται στον κανονισμό. Στη συνέχεια, το δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει για την αίτηση αμελλητί, εντός των προθεσμιών που ορίζει ο κανονισμός.

Ο οφειλέτης δεν ειδοποιείται ότι έχει υποβληθεί αίτηση διαταγής δέσμευσης και δεν έχει τη δυνατότητα ακρόασης πριν από την έκδοση της διαταγής.

Στις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αίτηση έκδοσης διαταγής δέσμευσης πρέπει να περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:

  • δήλωση σχετικά με το εάν ο δανειστής έχει καταθέσει αιτήσεις για την έκδοση ισοδύναμης εθνική διαταγή σε άλλα δικαστήρια ή εάν έχει ήδη απορριφθεί ή εφαρμοστεί μια τέτοια διαταγή
  • αποδεικτικά στοιχεία που πείθουν το δικαστήριο ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για έκδοση διαταγής δέσμευσης διότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, χωρίς ένα τέτοιο μέτρο, η μεταγενέστερη εκτέλεση των αξιώσεων του δανειστή έναντι του οφειλέτη να παρεμποδιστεί ή να καταστεί σημαντικά δυσχερέστερη, και
  • ένας αριθμός αναφοράς ώστε να καταστεί δυνατός ο εντοπισμός της τράπεζας στην οποία ο οφειλέτης διατηρεί έναν ή περισσότερους λογαριασμούς ή μια δήλωση ότι έχουν πραχθεί τα αναγκαία για την απόκτηση αυτών των πληροφοριών.

Εάν ο δανειστής δεν έχει αποκτήσει εκτελεστό τίτλο, πρέπει επίσης να προσκομίσει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να ικανοποιήσει το δικαστήριο, ότι είναι πιθανό να επιτύχουν επί της ουσίας οι απαιτήσεις του έναντι του οφειλέτη.

Ο λεπτομερής κατάλογος των απαιτούμενων πληροφοριών παρατίθεται στο άρθρο 8 του Κανονισμού.

3. Αποτελέσματα – Δέσμευση Λογαριασμών

Μετά την υποβολή αίτησης για διαταγή δέσμευσης, το δικαστήριο, όπως προαναφέρθηκε, θα εκδώσει τη διαταγή δέσμευσης χωρίς να ενημερωθεί ο οφειλέτης και εντός μερικών ημερών από την υποβολή της αίτησης.

Οι τράπεζες που λαμβάνουν διαταγή δέσμευσης πρέπει να δεσμεύσουν τους λογαριασμούς μόνο για το ποσό που καθορίζεται στη διαταγή και πρέπει να το πράξουν χωρίς καθυστέρηση. Εντός τριών ημερών από τη δέσμευση του λογαριασμού, η τράπεζα πρέπει να εκδώσει δήλωση υποδεικνύοντας εάν και σε ποιο βαθμό τα κεφάλαια δεσμεύτηκαν.

Οι δανειστές υπέρ των οποίων εκδίδεται διαταγή δέσμευσης πριν εκκινήσουν τις διαδικασίες για την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, θα πρέπει να εκκινήσουν τις εν λόγω διαδικασίες και να προσκομίσουν αποδείξεις εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που αιτήθηκαν τη διαταγή ή εντός 14 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της διαταγής, όποια ημερομηνία είναι η μεταγενέστερη.

Έτσι, οι δανειστές θα ενημερώνονται σε γενικές γραμμές για τα αποτελέσματα της δέσμευσης πριν να ξεκινήσουν την κύρια διαδικασία.

Η αρμόδια αρχή για την εκτέλεση της διαταγής δέσμευσης σε τράπεζες και οφειλέτες θα καθορίζεται από έκαστο κράτος μέλος.

4. Αναγνώριση και εκτέλεση

Η διαταγή δέσμευσης που εκδίδεται σε ένα κράτος μέλος πρέπει να αναγνωρίζεται στα άλλα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται κάποια ειδική διαδικασία και θα πρέπει να είναι εκτελεστή στα υπόλοιπα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται κήρυξη της εκτελεστότητας.

Σε γενικές γραμμές, η διαταγή δέσμευσης θα εκτελείται σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν για την εκτέλεση των ισοδύναμων εθνικών διαταγών στο κράτος μέλος που γίνεται η εκτέλεση.

5. Ένδικα βοηθήματα για τους οφειλέτες

Υπάρχουν διάφορα ένδικα βοηθήματα για τους οφειλέτες.

Συγκεκριμένα, μπορούν να αιτηθούν

  • την ανάκληση ή τη μεταρρύθμιση της διαταγής στο αρμόδιο δικαστήριο του κράτους μέλους στο οποίο εκδόθηκε η διαταγή και
  • την παύση ή τον περιορισμό της εκτέλεσης της διαταγής στο κράτος μέλος εκτέλεσης

Ένας λόγος ανάκλησης είναι η δέσμευση και όχι η αποδέσμευση ποσών που υπερβαίνουν το ποσό της διαταγής.

6. Αίτημα για τη λήψη στοιχείων λογαριασμού

Η ΕΔΔΛ μπορεί να ληφθεί ακόμη και αν ο δανειστής δεν έχει πληροφορίες σχετικά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του οφειλέτη, αλλά έχει λόγους να πιστεύει ότι ο οφειλέτης κατέχει έναν ή περισσότερους λογαριασμούς σε τράπεζα σε συγκεκριμένο κράτος μέλος. Σε περίπτωση που η απόφαση δεν είναι ακόμη εκτελεστή, το αίτημα για τη συγκέντρωση πληροφοριών λογαριασμού μπορεί να υποβληθεί μόνο εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι πρόσθετοι όροι: i) το ποσό που πρέπει να δεσμευθεί είναι σημαντικό και ο δανειστής υποβάλλει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι υπάρχει ii) επείγουσα ανάγκη για πληροφορίες σχετικά με το λογαριασμό, επειδή iii) υπάρχει κίνδυνος η μεταγενέστερη εκτέλεση της απαίτησης του πιστωτή έναντι του οφειλέτη να κινδυνεύει να τεθεί υπό αμφισβήτηση ή να εμποδισθεί χωρίς την ενημέρωση του λογαριασμού και ότι iv) αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του δανειστή.