Αποζημίωση και παράλληλη υποχρέωση τρίτου σε παροχές λόγω του τροχαίου ατυχήματος
Εκτός από τον υπαίτια ζημιώσαντα τον παθόντα, ο νόμος μπορεί να προβλέπει και ιδιαίτερες περιπτώσεις, στις οποίες ο τελευταίος δικαιούται παροχές και από κάποιον τρίτο λόγω του τροχαίου.
Τέτοια περίπτωση προβλέπεται στα άρθρα 43 παρ 1 Ν 2683/1999 και 43 Ν 3528/2007 (Υπαλληλικός Κώδικας), τα οποία εγκαθιδρύουν υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλλει μισθό σε δημόσιο υπάλληλο κατά το διάστημα που αδυνατεί να εργαστεί εξαιτίας αδικοπραξίας τρίτου, όπως είναι η υπαίτια πρόκληση τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος. Επιπροσθέτως, κατά τις ίδιες διατάξεις, το Δημόσιο καλύπτει και τα νοσήλια, σε περίπτωση νοσηλείας σε πολιτικό ή στρατιωτικό νοσοκομείο.
Η υποχρέωση αυτή του Δημοσίου δεν επηρεάζει την υποχρέωση του υπαιτίου προς αποζημίωση του παθόντος, αφού το άρθρο 360 παρ. 3 ΑΚ ορίζει ότι οι δύο οφειλές είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους και οφείλονται παράλληλα, με τον παθόντα να δικαιούται να λάβει και τις δύο αθροιστικά. Από το συγκεκριμένο άρθρο συνάγεται η βούληση του νομοθέτη να μην καταστεί η υποχρέωση του τρίτου προς παροχή λόγω του ατυχήματος αιτία να ωφεληθεί ο υπαίτιος του αυτοκινητικού ατυχήματος (AΠ 331/2014). Εισάγεται έτσι εξαίρεση στο γενικό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο από τη ζημία αφαιρείται ο,τι ωφελήθηκε ο παθών από το ζημιογόνο γεγονός.
Επομένως, σε περίπτωση που ο παθών τροχαίου ατυχήματος δικαιούται να λάβει παροχή από κάποιο δημόσιο φορέα, όπως για παράδειγμα από ασφαλιστικό ταμείο ή οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης, η παροχή αυτή δεν επηρεάζει την οφειλόμενη από τον υπαίτιο (και συνακόλουθα την ασφαλιστική του ή το Επικουρικό Κεφάλαιο) αποζημίωση, με συνέπεια οι δύο παροχές -βοήθημα του δημοσίου και αποζημίωση από τον υπαίτιο- να οφείλονται εξ ολοκλήρου και αθροιστικά.